این منفور ترین کار دنیا(مشاور مسکن) به شکل عجیبی برام جذابه

اعضای شرکت کاملا شبیه اهالیه شهر اجیلی هستن.

تنها موضوع ازار دهنده تو شرکت،نگاههای عاشقانه اقای هویج و

نصیحت های دلسوزانه مزخرفش در رابطه با سرما خوردگی منه.

پ.ن.اندرونی1:از اینکه کسی بهم ابراز عشق کنه انم میگیره

پ.ن.اندرونی2: همین روزا یه بار که اقای هویج داره بهم میگه امپول

بزن یا شبها سه تا پتو بکش روت که خوب عرق کنی،با یه مشت

جوابشو میدم

///////////////////////////////////////////////////////

اقای مدیر میگه:مشاور مسکن یعنی اگه از در راهت ندادن

از پنجره بری تو

 پ.ن.اندرونی3:عاشق مثالهای اقای مدیرم

اینو به خودشم گفتم

////////////////////////////////////

پسر رئیس خیلی پسر خوبیه

وقتی کسی بهش بگه یه خط میخوام که صفرش ازاد باشه،

میگه سه تا خط بزارن رو میزش

بعد با خنده میگه: مال من که نیست. مال بابامه

پ.ن.اندرونی4:با به فا*ک دادن مال باباتون ملت رو خوشحال کنید

/////////////////////////////////////////////////////////

گلاب به روتون. دیرور تو خیابون رو برفا یکی قضای حاجت کرده بود قدر کله شما

پ.ن.اندرونی5:حاضرم خودمو خراب کنم ولی تو اون سرما شلوارم رو نکشم پایین

پ.ن.اندرونی6: ما تحت انسان مذکور به طور حتم الان دچار قانقاریا شده

(خودم میدونم قانقاریا بیربطه ولی مرض دیگه ای که منظور رو برسونه

پیدا نکردم)

//////////////////////////////////

پ.ن.بیرونی.اول و اخر:وقتی یه مشاور تو سرمای زمستون واسه کارشناسی

خونتون اومد بهش شیر قهوه گرم تعارف کنید. سپاسگذارتون خواهد شد.

بیگ فیش خان خوب شد؟